Gisteravond een reunie van oud Kraaienest medewerkers. Alwaar ik ook een aantal jaren als vrijwilliger heb meegewerkt. Meestal is een reunie stomvervelend. Maar het kan ook anders, niet in het minst door de band die speelde. Alsof de tijd tien jaar stil gestaan had.

Tewijl het buiten licht werd, ging bij mij het licht uit. Lang geleden dat ik zo dronken was.
Oei, oei, wat een kater......

 
Aan het begin van het einde is Roland's ka-tet nog intact, hoewel verspreid in tijd en ruimte. Tijd die op sommige plaatsen zacht geworden is. Tijd die dringend is geworden voor de Donkere Toren.

Het eerste bladzijde van het laatse deel van Stephen King's Donkere Toren saga ligt opengeslagen. Nog zevenhonderd-twee-en-negentig bladzijden te gaan.

Lange dagen en aangename nachten.

 
En zo is een week in het hof van Bartje snel voorbij. Drenthe, de provincie van hunnebedden en heide.






Rust, ruimte en dieren.

 
Als twee zeeverkenners met nog tweehonderd andere zeeverkenners vier dagen in een zompige Zaanse polder gaan kamperen......




Komen ze ietwat blubberig terug :-)

 
Het is anders in huis, stiller, leger. Het ritme is verstoord, op een geruisloze manier.
De dagelijkse routine heeft zich ongemerkt aangepast. Vanaf de eerste dag al.
Bedden blijven onbeslapen, wekkers lopen niet af, de ontbijttafel is de helft kleiner.
Geen geschreeuw, geen gelach, geen gestommel als het allang bedtijd is.
Juist die kleine dingen, vallen het meeste op. Wie geeft de kat eten, en het konijn?
Schooltijd, huiswerktijd, etenstijd, koffietijd en bedtijd.
Zondag zijn ze weer terug. Ha!

 
Lijstjes worden gemaakt en afgestreept, vouwwagen uit de stalling gehaald, hier en daar beginnen stapeltjes te ontstaan. Eerst gaan de jongens op kamp en daarna gaan we zelf er op uit. Het kampeerseizoen is geopend!
Tiendeveen here we come......