Oliebollen en appelflappen in Huize Harrisson

Benodigdheden:
6 pakken mix; 4 voor bollen, 2 voor flappen (liefst honig)
1 liter melk, 1 liter heet water (bollen)
6 dl warm water, 2 opgeklopte eieren (flappen)
3 zakjes gewelde rozijnen
1 kilo ongepelde walnoten
12 vaste zure appels (geen goudrenet)
7 liter zonnebloemolie (bij 2 pannen)
1 blik ananas
5 bananen
3 keukenrollen

Oliebollen bereiden en bakken:
Doe de mix in een kom en meng de meegeleverde gist door de mix.
Meng de melk en het hete water. Roer met een mixer vanuit het midden het melk/water mengsel erdoor en klop tot het beslag geheel glad is. Roer de krenten, walnoten en appel erdoor. Dek het beslag af met een vochtige theedoek. Laat het beslag op een warme plek ten minste een half uur rijzen. Klop het beslag na het rijzen niet meer door. Laat de olie 180 graden Celcius worden. Vorm met 2 lepels een bol en laat ze in de olie glijden. Keer de oliebollen en bak ze in 5 a 6 minuten gaar. Laat ze uit lekken op keukenrol.

Appelflappen bereiden en bakken:
Doe de mix in een kom en meng de helft van het zakje gist door de mix. Roer met een mixer vanuit het midden het warme water erdoor en klop tot het beslag geheel glad is. Spatel als laatste het opgeklopte eiwit erdoor. Dek het beslag af met een vochtige theedoek. Laat het beslag op een warme plek tenminste een half uur rijzen. Klop het beslag na het rijzen niet meer door. Schil de appels, haal het klokhuis eruit en snij ze in plakken. Bestrooi ze met suiker en kaneel. Haal ze een voor een door het beslag en laat ze direct in de olie glijden. Keer ze en bak ze in ca. 3 minuten gaar. Laat ze uitlekken op keukenrol.

Eet smakelijk.

 
Nooit grappig...........

Bemiddelen in een geschil tussen twee bananen is nooit grappig
Een Bob zonder vrienden is nooit grappig
Je klote voelen in een homobar is nooit grappig
Een tolk die zijn vak niet verstaat, is nooit grappig
Je radio aanzetten tot zinloos geweld is nooit grappig
Een wesp met bijverschijnselen, is nooit grappig
Een kapper met een onderscheiding is nooit grappig
In een antiekwinkel vragen of ze nog iets nieuws hebben, is nooit grappig
Stotteren in gebarentaal, is nooit grappig
De zoekfunctie niet kunnen vinden, is nooit grappig
Een tussenpersoon die zich laat sandwichen is nooit grappig
Pinokkio in de houtgreep nemen is nooit grappig

 
Gemeente Rijnsburg houdt er wel een hele vreemde manier van belasting innen op na. Zo hebben ze afgelopen jaar “vergeten” de onroerende zaak belasting bij ons berekenen. Wel de afvalstoffen heffing en rioolrecht zijn geïncasseerd. Terwijl ze altijd alle drie tegelijkertijd worden geïncasseerd. Daar had ik nog over gebeld, in februari, en dat zou allemaal goed komen zeiden ze op het gemeentehuis. Wij weten er van, U krijgt eerdaags een aanslagbiljet voor de onroerende zaak belasting. Ondertussen gebeurt er niets, en raken de papieren onder op de stapel. En raakt het bij mij ook vergeten.

Tot vorige week een brief op de mat valt, of ik maar even 321 euro onroerende zaak belasting wil overmaken naar de gemeente. En kom ik er achter dat de WOZ-waarde ook met 12.000 euro is verhoogd.
Zijn ze nu helemaal van de pot gerukt. Die slakken van een ambtenaren, ze zouden dit in februari al regelen, bovendien zijn ze gemachtigd die belastingcenten te incasseren van m’n rekening. En dan ook nog stiekem de WOZ verhogen.Bij de laatste taxatie ronde was de waarde op 315 000 gulden vastgesteld, geldig tot en met januari 2005. Dat het leven met de euro duurder is geworden weet ik wel, maar dit is echt ongehoord. Even rekenen, 315.000 gulden is ongever 142.000 euro; en geen 155.000 zoals er op die aanslag staat. Niet dat daardoor de OZB erg van stijgt, maar daar gaat het me niet om. Wel dat ze het zomaar doen!
En het mooiste staat onderaan; U word verzocht het bedrag voor of op de vervaldatum te betalen. Bij niet tijdige betaling, zal ingevolge de wet, tot vervolging worden over gegaan, het geen extra kosten met zich mee brengt……….

Zijn ze nu helemaal belazerd ofzo, wie is er hier nu laat? Dit had allang geregeld kunnen zijn, als die sukkels een hun werk zouden doen, in plaats van koffie drinken en vergaderen. Ze zijn potver een jaar te laat, ze mogen het incasseren en verhogen WOZ ook nog een keer ongevraagd. Wat een stelletje pennenlikkers zeg.
Morgen sta ik aan de balie van het gemeentehuis, dan mag die soepkip die deze brief heeft ondertekend, eens even uitleggen hoe dit in elkaar steekt.

 
Nieuwe buren.

Vorige week zijn onze overburen verhuisd. En vandaag heeft de nieuwe overbuurman de sleutel gekregen. Iets wat we bij toeval te weten kwamen.
Deze zomer waren we op Oranjerock, een plaatselijk muziek en drank festijn. En aangezien de drank in de man was, en het geheugen in deze dus tamelijk vertroebelt, het volgende.
Op Oranjerock liep ik m’n zus tegen het lijf, die daar samen met een vriend was. Die vriend wordt dus onze nieuwe overbuurman. Ik sta dus effe te babbelen met die gast, wat een toeval zeg, dat je zo elkaar ontmoet. Wil je een biertje? Hij vertelt me dat hij daar gaat wonen, een lekker ruim huis, met genoeg ruimte voor zijn dochters die de weekeinden bij hem zijn. Tot zover niets aan de hand dus. Jij ook nog een biertje? Maar bij die zelfde gelegenheid vertelde m’n zus ook dat haar relatie niet meer is wat het geweest was, dat ze gaat scheiden van haar vent. Das minder, maar daar drinken we dan maar op. Tot zover niets aan de hand. We nemen er nog eentje.
Nog steeds niks aan de hand, behalve een flinke kater de volgende dag. En verwondering over het nieuws van gisteren.

Maar ondertussen word er geluld, en diverse dingen komen mij ter ore.
Van mijn zus hoor ik niets.
En vragen wil ik niet.
Alles wat ik hoor komt van onbevestigde bronnen.
Maar mijn blik trekt voortdurend naar het huis aan de overkant van de straat.

 
Kerst in Rijnsburg.

 
Help! Er waard een kerstballenmonster rond in ons huis. Afgelopen zondag is hij op onverklaarbare wijze binnengedrongen. Overdag is er niets aan de hand, het monster wordt pas ‘s nachts actief. Elke morgen wanneer ik beneden kom, is het weer schrikken van de ravage die het aanricht. Alles wat rond is en maar een beetje glimt is niet meer veilig. En het vreemde is, dat het monster geen last heeft van de scherven op de grond. Wellicht zet het de aanval in vanaf een hoger gelegen positie.
De schade is tot nu toe wel zo’n twintig ballen in twee nachtjes. En om nou te zeggen dat het een hobby van me is om de ochtend te beginnen met de stofzuiger, nou nee. Er zit niets anders op, om met een zeer afschrikwekkend wapen plaats te nemen op de bank vannacht. Onder een dekbedje de wacht houden bij de boom. In tijgersluipgang met de super-soaker over het parket.
Maar wat nu als het er twee zijn? Of zelfs drie. Dan is een plantenspuit niet meer afdoende, en moet er aan rigoureuzere maatregelen worden gedacht. Een waterkanon ofzo. En als de ballen op zijn, verdwijnen de monsters dan weer?
Vertwijfeld vul ik mijn waterpistool. Als het zo niet lukt, slapen ze vannacht in de bijkeuken.

 
Net pannekoeken met appel gebakken, heerlijk. Na een koude dag, boodschappen doen, kerstboom kopen, gerommel in de tuin. Pannekoeken op een koude winterdag.
Deed me denken aan vroeger bij oma. Met koud weer bij oma komen, op zaterdag middag. Verkleumd van het werk op het land, binnen komen in een warme keuken. Waar op de aanrecht een grote schaal met pannekoekjes stond te wachten op ons. Geen gewone pannekoeken maar drie-in-de-pan, met rozijnen en appel. Warm in een grote schaal op het petroleumstel. En dan die luchtjes, appel, baklucht, petroleum, en vaak ook iets van soep. Drie-in-de-pan met suiker, eten met verkleumde handen en langzaam weer warm worden.
Bijna was ik weer bij oma, klein, koud en met een druppel aan m'n neus.

 
Heb je ook zo’n bedelbrief gehad? Gisteren kreeg ik er weer een eentje. Ik ben internationaal opgevallen door mijn oprechtheid en betrouwbaarheid, -wel vleiend trouwens-, en daarom word ik uitgenodigd de weduwe van een Nigeriaanse generaal te helpen. Door de goddelijke voorzienigheid van de almachtige Allah, -whahaha-, ben ik uitgenodigd om mijn banrekening open te stellen voor het geld wat zij even het land uit wil sluizen.
Dus morgen open ik even een bankrekening en word de zaakbehartiger in Nederland van mevrouw Mariam Abacha. Ook ben ik haar gevolmachtigde voor de investeringen die met haar geld gedaan gaan worden.
Mooi niet dus. Die oplichters de kans geven om mijn rekening leeg te zuigen zeker. Dacht het niet. Opzouten met zulke mailtjes. Het is weer een minder geslaagde poging tot oplichting helaas.
Mocht jij eerdaags ook zo’n brief krijgen, wees dan gewaarschuwd. Het enige wat ze kunnen krijgen is een paar mail bommetjes de komende weken. Stelletje sneuneuzen.

 
Dit ging dus duidelijk niet goed met Blogger. En ik krijg het ook niet meer weg. Help!
Goed ik probeer het nog wel een keer.

 
Heb je ook zo’n bedelbrief gehad? Gisteren kreeg ik er weer een eentje. Ik ben internationaal opgevallen door mijn oprechtheid en betrouwbaarheid, wel vleiend trouwens, en daarom word ik uitgenodigd de weduwe van een Nigeriaanse generaal te helpen. Door de goddelijke voorzienigheid van de almachtige Allah, -whahaha- ben ik uitgenodigd om mijn banrekening open te stellen voor het geld wat zij even het land uit wil sluizen.
Dus morgen open ik even een bankrekening en word de zaakbehartiger in Nederland van mevrouw Mariam Abacha. Ook ben ik haar gevolmachtigde voor de investeringen die met haar geld gedaan gaan worden.
Mooi niet dus. Die oplichters de kans geven om mijn rekening leeg te zuigen zeker. Dacht het niet. Opzouten met zulke mailtjes. Het is weer een minder geslaagde poging tot oplichting helaas.
Mocht jij eerdaags ook zo’n brief krijgen, wees dan gewaarschuwd. Het enige wat ze kunnen krijgen is een paar mail bommetjes de komende weken. Stelletje sneuneuzen.

 
Na een week of twee voorbereiding is nu dan eindelijk klaar. Omgeven met veel geheimzinnigheid, een leugentje om bestwil en geheimtaal is het weer gelukt. Op het nippertje weleenswaar, maar meer tijd heb ik niet. Alle cadeautjes zijn ingepakt, verlang lijstjes afgecheckt en surprises geknutseld. De gedichten zijn gereed en de pakjes zitten in de zak. Nu moet het nog even naar Oma en Opa worden gesmokkeld
Eindelijk, was het alvast maar morgen.
Kindertjes kunnen niet wachten tot het sinterklaas feest is, en ouders niet wachten tot het voorbij is.

 
De werkweek zit er weer bijna op, alleen morgen ochtend moet er nog wat gedaan worden. En het was druk, druk en nog eens druk. En waar mee……:

1 nieuwe vrachtwagen afgeleverd.
4 kachels gerepareerd.
40 bakken koffie en 5 bakken soep.
3 laadkleppen gerepareerd.
1 koelmachine gesloopt.
8 verschillende bestelling gedaan.
1 nieuwe pc geïnstalleerd.
36 zijlampjes gemonteerd.
7 problemen opgelost.
3 software pakketen aangeschaft.
2 koptelefoons aangesloten.
1 bureau opgeruimd.
6 bestelling ingeboekt en opgeruimd.
28 klanten te woord gestaan.
5 tl buizen vervangen.
1 afstandbediening geïnstalleerd.
5 mensen uit 5 verschillende landen gesproken.
3 problemen nog niet op kunnen lossen.
5 keer werkoverleg gehouden.
9 collega’s van en aan het werk gehouden.
en ontelbare telefoontjes gepleegd.

En volgende week ? Gaat de lijst gewoon verder.

 
Een Babbelboardje is wel leuk , maar dan moet hij het wel doen. En dat is bij deze niet het geval, eraf dus met dat ding.
Er komt wel wat voor terug, maar ik weet nog niet hoe en wat.
Mocht je wat weten, mail het maar...............

 
Etiquette volgens Phoe, oftewel, het wat en hoe.

Als je er moeite mee hebt om zonder speciale reden bij je vrienden op visite te gaan, zeg dan maar dat je ze een Heel Prettige Donderdag komt wensen.

Wanneer je gastheer een onbekend gerecht opdient, probeer het dan onbevooroordeeld te proeven. Misschien blijkt wel dat dit je lievelingseten is. (Aan de andere kant, misschien blijkt ook van niet).

Wanneer er 's avonds onverwachte gasten aankloppen, is het hoffelijk ze een slaapplaats aan te bieden. Maar je bed hoef je ze niet te geven, vooral niet als ze je daar net uit hebben gehaald

Kom je onverwacht een vriend of kennis tegen, dan is het hoffelijk te vragen hoe het met hem gaat. Je moet dan echter wel bereid zijn het antwoord aan te horen.

Leuk? Hier is meer etiquette.

 
Lees ik net in de krant dat het eten van pepernoten ongezond is, en zelfs kankerverwekkend kan zijn, door dat er acrylamide inzit. Deze stof is ook aangetroffen in taai-taai, brood speculaas, en chips, allemaal niet goed voor je dus. Net zoals het drinken van rode wijn een verhoogde kans op borstkanker oplevert. Of eten bij de bij de Mac slecht is voor je gezondheid en op z’n minst zwaarlijvigheid veroorzaakt.
Artificiële kleurstoffen, onverzadigde meervoudige vetzuren, nitriet, en andere dingen in het eten, beginnen me de lust tot consumeren wel te ontnemen. Te veel van dit, te veel van dat, of te weinig van zus en zo.
Als ik ‘s morgens in de auto stap, denk ik niet aan de gevaren van het verkeer, en zo ga ik voortaan ook maar eten. Als je weet wat er allemaal in je eten kan zitten, en welke ziekten dat kan veroorzaken, is de lust tot eten voorgoed verdwenen.

Straks lekker brocolli met kaas, hmmmm......

17:42 u. Update: Het is een andere brocolli variatie geworden, met tagliatelli, tomaat en spekies.

 
Vanmiddag zijn we op de thee geweest bij ridder Roderik en zijn lieftalige jonkvrouw Mathilde. We waren daar uitgenodigd door Michiel, die bij de ridder zijn verjaardags partijtje vierde. Die Roderik is wel een heel erg heldhaftige ridder, die echte ridderdingen doet, zoals jagen, paardrijden, zwaardvechten en boogschieten. Dat alles in een kindvriendelijke omgeving waar je ook aan de ridder z’n spulletjes mag zitten. En dat mag bij de meeste andere ridders niet.
Gecombineerd met een puzzeltocht, wat te drinken en te snoepen, en een bouwplaat voor je eigen kasteel, was het een geslaagd partijtje.

 
“Pap, ik kan niet slapen.” Al stommelend komt hij van de trap af, “ik hoor telkens gepraat.” “Wij zijn stil hoor,” zeg ik. Dan verschijnt er een lachje op Chris z’n gezicht. “Jullie zijn het ook niet,” zegt hij, “maar het spook achter de kast. “Oja, het spook achter de kast, nou als hij weer begint dan moet je maar zeggen dat hij stil moet zijn.” “Maar dat heb ik al gedaan,” is het weerwoord, “hij luistert niet, Pap.” Langzaam sta ik op, ”Goed, ik ga wel even mee, dan stop ik je in, en zeg tegen het spook dat hij stil moet zijn.” Samen lopen we naar boven.
“En als hij dan straks weer terug komt” vraagt Chris verder. “Dan zeg je maar tegen het spook dat hij een andere kast moet uitzoeken, op onze slaapkamer, ofzo. Ondertussen trek ik de dekens lekker over hem heen. “Welterusten jongen” “Dag Pap, dag spook.”

En terwijl ik zachtjes naar beneden loop denk ik aan m’n eigen spook. Vroeger had ik namelijk een echte krokodil onder m’n bed. Die zag je niet, want onder het bed is het donker. Maar hij was er echt, hoor. De truc was om niet te laten merken dat je bang was, dus niet gaan kijken voor het slapen gaan, maar je moeder even laten kijken. En als je toch wat hoorde, dan sprong je gewoon een paar keer op je bed, dan bleef hij er wel onder zitten. Want als hij er eenmaal er onder vandaan was, kon je ook niet meer om je pappa roepen. Die werd gegarandeerd opgegeten, als hij de kamer binnen kwam

En zelf naar beneden gaan was er ook niet meer bij………………..

 
Hoe hoog vliegt een Pringles?
Met super computers kun je heel veel doen, onderzoek naar het uitdijen van het heelal, ontwerpen van nieuwe vliegtuigen, noem maar op. Zelfs de chipsindustrie gebruikt tegenwoordig supercomputers om de aerodynamica van Pringles te verbeteren.
Pringles zeg je, dat is toch van die chips die niet in een zak zit? Jawel, dat is die flauwe chip in een rolletje. Die chips met allemaal dezelfde vorm en smaak. Juist die vorm is belangrijk, die maakt het mogelijk dat de chipies gestapeld kunnen worden. Nu ze het productie proces zover onder controle hebben dat alle chipies het zelfde zijn, willen ze meer efficiëntie in het fabricageproces. Het moet sneller, maar dat lukt nog niet, want als de snelheid van de productieband wordt verhoogd, gaan de Pringles vliegen. En vliegende chips, dat moet je niet hebben in een fabriekshal, dat word een beetje rommelig. En chips van de grond kun je niet meer verkopen. Waar zal de supercomputer mee voor de dag komen? Chips met staartvinnen?
Wie het weet mag het zeggen…….

 
Een blauwe envelop op de deurmat, vorige week. Huh, belastingdienst? Zijn we de motorrijtuigenbelasting weer vergeten, krijgen we weer geld terug? Nee, de belastingdienst nodig ons uit om nog wat paperassen te overleggen, ze hebben nog wat vraagjes over onze aftrekposten van 2001. Vorig jaar hebben we ons huis een midlife-update gegeven, en daar was natuurlijk geld voor nodig. Geleend geld wel te verstaan. En de rente van dat geleende geld is aftrekbaar.
Even bellen met de belastingdienst, wat willen ze weten. Rekeningen, facturen, bankafschriften, en bonnetjes. …..Bonnetjes?! Die hebben we niet meer, alle kassabonnen van de Gamma, Praxis en Karwei zijn allang pleite. En na een avondje rekenen kommen we tot de conclusie, we missen voor 15 duizend gulden aan bonnetjes -slik-. Hoe praten we ons daar uit? Wat hebben we met dat geld gedaan? Gas water en licht aangelegd, vloerverwarming, de stukadoor, behangen en geschilderd.
Afspraakje gemaakt bij de inspecteur der belastingen, en met lood in haar schoenen gaat Petra met een schoenendoos vol papierwerk naar het belasting kantoor. Om vervolgens na een kwartiertje al weer buiten te staan. Niets aan de hand, maar de rente van de auto die we gekocht hadden moesten we toch maar niet meer opvoeren.

 
Vanochtend kreeg ik op het werk te horen dat onze collega Jan vannacht is overleden. Hij mocht het gevecht tegen kanker niet winnen.
Jan die altijd positief was, zelfs al was er slecht nieuws voor hem. Jan die zei “ Uit iets negatief kan ook iets positiefs voortkomen” Helaas mocht het voor hem niet zo zijn.
De klus die hij begon kon hij niet meer afmaken.
Rust zacht Jan. Ooit maken we die klus af.

 
Vandaag even de stats bekeken, en tot m’n verbazing word de Webhoek veel gevonden door Google. Vooral op het onderwerp vouwgordijnen zelf maken staat de Webhoek zelfs bovenaan. Niet dat ik daar ooit iets zinnigs over heb geschreven, of dat ik dat van plan was. Wel hebben we die dingen hier in huis zelf gemaakt, en als je graag wilt weten hoe het moet, ben ik best bereid hier wat uitleg over te geven.
Iedereen die een beetje handig is op een naaimachine kan vouwgordijnen naaien. Een kwestie van geduld en veel garen is het eigenlijk.
Dus kom maar op met die vragen……….

 
Deze week staan we met het bedrijf waar voor ik werk op de TTC beurs in Hardenberg. Oftewel de Truck, Trailer en Carrosserie vakbeurs. Morgen opbouwen, woensdag tot en met vrijdag de beurs, en zaterdag afbreken. Dus als het hier stil is deze week, weet je waar het door komt.

 
Maandag word m'n nieuwe auto afgeleverd, dacht ik vanmorgen toen ik wakker werd.



Alleen toen ik echt wakker was, wist ik het weer.
Ik droom lekker verder..........

 
Nu afgelopen weekeind de klok weer is verzet, en ik dus met donker thuis kom, heb ik ze al weer gezien. Die walgelijk verlichte rendieren. Ik heb het over kerstverlichting, lichtgevende sneeuwpoppen, Rudolf met z’n sleetje, boompjes en tuinhekjes, kerst verlichting ja. Van die gruwelijk foute knipperende gekleurde lichtjes. Dat je denkt dat er kermis is als je daar door de straat rijdt. Of dat er nog verlate oranjefeesten aan de gang zijn.
Wat is er nou voor lolligs aan, om nu al je tuin of balkon vol te hangen met van die kitscherige zooi? Het is verdorie nog lang geen kerst, de Sint is zelfs nog niet gearriveerd. Het lijkt wel of het allemaal steeds vroeger en gekker moet, nog effe dan kon je op nieuwjaarsdag al de paashaas tegen. Uit die lichtjes, en opruimen in de kast nog een maandje. En als je het nou zo leuk vindt, hang het dan maar een poosje in de huiskamer, kijken of je het met kerst ook nog zo leuk vind. Stelletje lichtgevende leippo’s.

 
Zand , zand en nog er eens zand.
Wodka lime, gisteravond, ik zit lekker onderuit voor de buis. Ik krabbel op m'n hoofd, hmm, zand, toch maar even douchen straks. Tot zover niets aan de hand. Vanmorgen, de wekker gaat, zand onder m'n kussen, wrijf m'n ogen uit, zand. Gaat nog steeds goed. Sta op blote voeten voor de wastafel, weer zand, het word nu wel wat vervelend. Kopje thee, boterhammetje, jas aan, nog meer zand, shit zeg. Begin mezelf nu af te vragen of het wel zo'n goed idee was, naar het strand met storm. Kom ik bij de auto, zand in de koplampen, shit-shit-shit, hoe krijg ik dat er nu weer uit? En terwijl ik instap valt er nog een lading zand in m'n nek, nu heb ik het echt niet meer, dat klere-zand.
Mij zie je voorlopig niet meer op het strand. Pas als de zwembroek weer uit de kast kan, dan ga ik er over denken.
Zand, brrrrr......

 
Update: De schutting heeft het niet gered, zes van de negen delen zijn los gewaaid.

 
Zojuist even op het strand van Katwijk geweest, even zien hoe wild de zee was. Eigenlijk was ik gister al van plan om vandaag te gaan, wetende dat het vandaag harder zou gaan stormen. Nou en dat deed het ook, m’n oren zitten nu nog vol met zand, tanden knarsen en een zout op m’n gezicht. Het ging zo hard dat je niet vooruit tegen de wind in kon vanwege het zand, achteruit lopend vanaf de auto naar het strand was de enige optie. Op het strand zelf ging het zo hard dat kleine kinderen, zoals Christian, echt letterlijk van hun voeten werden geblazen als je beide handen stevig vast hield. De golven in de zee werden gewoon platgewaaid in woeste witte schuimstrepen. Zand stekend in ogen en oren, alsof en spelden door de lucht vliegen.
Na een minuut of tien waren we dan ook weer terug bij de auto, die woest stond te schudden op de parkeerplaats. Nog even een ritje stapvoets over de boulevard, die ongeveer veranderd was in een zandstorm die in de Sahara niet zou misstaan. Terug naar huis rijdend zien we ook nog een dak dat door de lucht dreigde te vliegen, afgesloten straten waar de brandweer druk bezig is de omgevallen bomen weg te zagen, een boom op een auto, en een schoorsteen op straat, in plaats van op het dak. Eigenlijk geen weer om buiten te zijn, maar om lekker binnen bij de kachel te blijven zitten, met een boek en een wijntje.
En ik, ik ga maar weer even naar buiten, want hier dreigt de schutting om te waaien.

 
Bush stelt de aanvanl op Irak uit !!

Washington - De Amerikaanse president Bush zal Irak niet aanvallen zolang de onderhandelingen over de televisierechten niet zijn afgerond. Vandaag werd bekend dat de onderhandelingen tussen de overheid en de nieuwszender CNN zijn afgebroken omdat geen overeenstemming werd bereikt over de verkoop van de televisierechten. Bush betreurt de gang van zaken. "Met het huidige bod van CNN laten wij geen bom op Irak vallen", zo meldde hij de pers vandaag. "We hebben overwogen de aanval te verplaatsen naar goedkopere locaties Cuba of Ivoorkust, maar daar gingen onze shirtsponsors niet mee accoord." Eerder dit jaar bereikte de regering-Bush al een accoord met Nike over de tenues van paratroopers en mariniers. United Airlines sponsort de luchtaanvallen. De filmrechten en de titel 'Sadamned' zijn inmiddels verkocht aan Walt Disney. Met de belangrijkste sponsor CNN kon echter geen overeenstemming worden bereikt. Tot verrassing van velen buigen de onderhandelaars van de overheid zich nu over het bod van CBS. Zou CBS de televisierechten krijgen, dan verwachten insiders dat de oorlog live vanuit New York gepresenteerd zal worden door showhost David Letterman. In de woestijn van Nevada oefenen Amerikaanse militairen inmiddels op oorlogsvoering met reclamebreaks. De militairen krijgen via een in hun helm ingebouwde mobiele telefoon door wanneer ze moeten stoppen met schieten om plaats te maken voor reclame. Het voorstel van de VS om de commercial break in de Conventie van Geneve opgenomen te krijgen vindt vooralsnog geen steun bij de VN. De Iraakse leider Hoesein eist dat de reclameblokken in het Arabisch worden ondertiteld.

 
Deze week heb ik een paar dagen vrij, dit vanwege de herfst vakantie. Nou ja vrij kun je het niet helemaal noemen. Vrij van het werken voor de baas, maar als je dat hebt, moet je thuis gewoon werken. Zo waren er nog wel wat dingetjes die gedaan moesten worden. Een plafonnetje witten, de overloop en het trapgat behangen, nieuwe vloerbedekking op de overloop en de trap, en hier en daar wat schilderwerk. En dan ben ik er nog niet, fietsverlichting repareren, banden plakken, tuinmeubels schoon maken en naar binnen verhuizen. Er zijn nog wel wat dingen die liggen te wachten, en die laat ik ook nog even wachten.
De rest van het lijstje stel ik uit tot kerst, dan ben ik ook nog wel een paar dagen vrij. Morgen slaap ik lekker uit en ga ik de hele dag luieren.

 
Zojuist ontving ik een mailtje van Hanz, van wie ik een gedichtje gepikt en gepost had, vorige week dinsdag. Hanz is de schrijver van dit gedicht, en hij vind het niet zo netjes dat ik dit zomaar gedaan had. Wel nu, ik ben echt geen heilige en geef het gelijk toe dat het gepikt is. Hierbij mijn excuses aan Hanz.
Maar omdat hij het zo aardig vroeg, zal ik nog wat reclame voor hem maken.
Het ga je goed Hanz........

 
Nu ligt W.I.E. er weer uit, het valt ook soms niet mee om al die computertjes storingsloos te laten draaien.
Benieuwd wat er volgende keer weer valt te beleven in loggend Nederland.........

 
Het werkt weer.........................
Blogger en/of Planet bedankt !
Het modem laat ik er maar in zitten.

 
Op de blogger status pagina.

Friday, September 27, 2002
There seems to be some sort of DNS problem. Pro2.blogger.com is not resolving. I've switched pointers to it to Pro4.blogger.com, which is the same thing. Going to
Register (who does the DNS) to see what's up...

Nog steeds nix..........................

 
Sinds donderdag is dit log niet meer te lezen als je op het web komt via Planet. Alle blogspot URL's liggen plat. En dat is vet irritant zeg. Posten gaat wel , maar reacties lezen of beantwoorden is er niet meer bij. Aangezien er in ons thuis netwerkje geen modem meer te vinden is, heb ik ook geen mogelijkheid om op een andere manier het web op te komen, en dat is nog veel irritanter. Vandaar dat ik dit postje maar vanaf m'n werk doe. Ouderwets via een modempje bij Tiscali werkt het wel, daar sta je dan met je snelle internet. Hopelijk is het na het weekeind verholpen, en anders moet het modem er weer in.
Dankjewel Planet ASDL !!

 
Ook ik sluit me aan bij de nieuwe partij......

 
AFVAART

In de schemer kiest een droomschip de verte
het is niet groot maar de vaarder ziet verder
en viert de schoten, dat het zeil hem zo voert
Silhouet dat je ziet, man zo kalm in de schaduw
vreemd dat het stuur door geen hand wordt beroerd
toch houdt hij koers in de wind en de stroming
Als vlag wijst de richting hoog in de mast
de das die hem vroeger zo knelde de nek
De kiel alleen voelt: hier vaart een koning
hij leidt slechts met wijsheid het schip naar zijn plek
Geen zwemvest of anker, voor geen storm neemt het wijk
naar zijn eerste, zijn laatste, naar zijn koninkrijk



© Hanz Mirck, 2002

update: Zie www.vassallucci.nl Op verzoek van Hanz, van wie ik dit gedicht ongevraagd gepikt heb.

 
TCPA / Palladium is het laatste wapen om digitaal kopieren tegen te gaan. Het zorgt ervoor dat de processors van PC's en randapparatuur zullen controleren of je wel geauthoriseerde software gebruikt, geauthoriseerde software op zijn beurt controleert of je wel geauthoriseerde bestanden gebruikt. Het systeem wordt gesteund door alle
grote industriele spelers omdat allen er baat bij hebben dat hun producten niet illegaal gekopieerd worden. Platenmaatschappijen willen het kopieren van MP3's/CD's/DVD's tegengaan, Microsoft wil het kopieren van Windows/Office tegengaan, Intel en AMD doen beiden mee omdat ze niet willen achterblijven bij de ander, enzovoorts.
Voor de consument betekent TCPA / Palladium dat hij geen controle meer heeft over z'n eigen PC, geen keuze meer heeft welke software hij gebruikt en dat hij geen
werkende PC kan bezitten zonder ieder stukje software gekocht te hebben.Lees hier meer, dan weet je meteen waarom het niet echt goed nieuws is.

 
Al vier weken liggen ze in de winkels, de pepernoten en de chocoladeletters. En dat terwijl het pas over acht weken Sinterklaas is. Dus het ligt er liggen twaalf weken van tevoren al! Dat is drie maanden! Zijn die winkeliers niet een beetje erg vroeg?
En deze middag vielen ook al de eerste folders in de brievenbus, de speelgoed winkels beginnen nu ook al. Dit is toch niet normaal zeg, zijn die winkeliers niet een beetje erg vroeg? Normaal maak ik me niet zo druk om dit soort dingen, maar nu begint de maat wel een beetje vol te raken. Als kindertjes al drie maanden van tevoren, lekker gemaakt worden met van alles en nog wat, is op de avond zelf, de lol er snel vanaf. Of heb je er zelf nog wel zin in, om uitgenodigd te worden op een feestje over drie maanden, en er gelijk je brievenbus vol gegooid krijgen met cadeau ideeën. De Sint is zijn boot nog niet eens aan het pakken, en hier schreeuwen ze al, hij komt er aan!
Hierbij een oproep, stuur de folders terug naar de winkels, en laat de pepernoten nog een weekje of vier in de schappen liggen. Stuur klachten-mail naar de grootwinkelbedrijven die al bezig zijn met Sinterklaas artikelen in de winkel. Laat ze weten dat je er nu nog niet van gediend bent. De Sint is al niet zo jong meer, straks is hij uitgeput voordat het feest begint!

 
Een bijzonder mens is van ons heengegaan.....

 
Als de dag van gisteren kan het me nog herinneren. Die verjaardag waarbij ik m’n eerste boek van Stephen King cadeau kreeg. Het was 1985, zeventien jaar geleden alweer. “De Vervloeking” over een man die steeds magerder werd door een zigeunervloek. De gulle geefster is uit het zicht verdwenen, maar King is in al die jaren een blijvertje gebleken. Vanaf die dag heb ik geen boek meer gemist, en ook aangevuld wat al uitgekomen was. Ook alle boeken die verfilmd zijn, zelfs de minder goede verfilmingen, zijn de revue gepasseerd. Ongeveer drie planken in de boekenkast zijn gevuld met King, of zijn pseudoniem, Richard Bachmann. Tot mijn verbazing tel ik er al twee-en-zestig. Plus nog een aantal videobanden.
En sinds van middag is de verzameling weer uitgebreid met het nieuwste exemplaar, namelijk “Alles is eventueel”. Dus voor nu, even niet storen. Maandag is hij uit, en ben ik er weer.

 
Makelaars-latijn

* aanpassen aan nieuwe eisen: vervallen en uitgewoond
* mogelijkheid voor zolderkamer: vliering
* gezellige woonwijk: barbecuende buren
* penthouse: bovenste verdieping flatgebouw
* helft van dubbele villa: twee-onder-één kap woning
* bij natuurgebied: niet in het centrum
* nabij weilanden: koe zichtbaar vanuit het zolderraam
* modern: alles wit
* dient van binnen gezien te worden: onooglijk buitenzijde
* half open keuken: barretje bij kookplaat
* sfeervol gerenoveerd: beunhaas aan het werk geweest
* stijlkenmerken aanwezig: veel breekwerk nodig
* vrijstaand pittoresk landhuisje: oud boerderijtje
* nette staat van onderhoud: heeft verfje nodig
* onder architectuur: twee ton te duur
* patio-achtertuin: plantenbak op donkere binnenplaats
* multi-functionele ruimte: alle muren eruit gesloopt
* smaakvol uitbouwd: badkamer achter de keuken
* in authentieke staat: ingrijpende verbouwing nodig
* knusse woning: klein, donker en onpraktisch huis
* originele indeling: trapje op, trapje af
* leuk gelegen: nietszeggende wijk
* levendige lokatie: naast café

 
Wat kan het om deze tijd van het jaar toch heerlijk zijn in het bos. Wandelen in het zonnetje, genietend van de herfstkleuren. Kastanjes en beukennootjes zoeken voor op de herfst tafel. Vanmiddag waren we te gast op het landgoed van Willem-Alexander en Maxima. Helaas waren ze zelf niet thuis om ons rond te leiden. Geen probleem, we weten de weg zelf ook wel. Slingerpadjes door het bos, hier en daar een weiland met een enkele koe, een veldje maïs, en het verplichte onderdeel, de “Seringenberg”. In dit jaargetijde niet erg bijzonder, maar wel rond Hemelvaartsdag, als de seringen in bloei staan. De kastanjes liggen nu mooi te glimmen op tafel, en als ze niet meer zo mooi zijn verhuizen ze naar de gemeentetuintjes. Elk voorjaar komen er weer wat eiken en kastanje bomen bij onze buurt. Zo maken wij ons eigen bos.

 
Vandaag in huize Harrisson een echte Eigen Huis en Tuin dag. We beginnen deze aflevering met een bezoek aan de woondiscount, voor een mooi stukje textiel, wat we verderop deze dag gaan gebruiken in de huiskamer. Verder vandaag, het verpotten van diverse planten en het verlichtingsplan in onze woning. Aangezien de vloer van de woonkamer vorige week in de was is gezet, en doordat alle meubels een nieuwe plek hebben gekregen, moet het verlichtingsplan ook worden aangepast. Dat betekent dus het verlengen van een snoer en verhangen van een lamp. Tip: Gebruik altijd geïsoleerd gereedschap en schakel in de meterkast de stoom uit, dit voorkomt ongelukken. Petra maakt vandaag nieuwe vouwgordijnen van de stof die we eerder in deze aflevering hebben gekocht. Vouwgordijnen zijn eenvoudig zelf te maken, de benodigdheden zijn verkrijgbaar bij de betere doe-het-zelf zaak. Ook heeft Ab de planten die uit huis geplaatst waren in de zomer, verpot en deze krijgen een plaats in de living. Tot besluit van deze Huis en Tuin dag, een zelfgemaakte pizza en een glas huiswijn.
Tot volgende week.

 
Na een week lang elke avond ploeteren, is het dan nu weer klaar. De vloer staat weer in de was. Een klusje waar ik de afgelopen vier avonden mee bezig ben geweest. En dat is best een klus zeg, zo’n vijftig vierkante meter eikenhout. Eerst alle meubels aan de kant, dan schoonmaken en insmeren met was. Die was moet een nachtje drogen en dan kan de volgende dag er een tweede laagje overheen. De avond daarna alle meubeltjes naar de andere kant van de kamer, en dan twee lagen aan de andere kant. Nu kunnen we er weer voor een jaar tegenaan. Het ziet er weer schitterend uit, en het is nog mega-glad, er leuk voor de katten, die glijden alle kanten op. Het is maar goed dat het maar een keer per jaar hoeft, want in de tussen tijd is de computer onbereikbaar in de kast, en word er dus ook niet gelogd.

 
Het lijkt er op dat het toch gelukt is, ondanks dat ik nog steeds een foutmelding krijg met posten.

 
Elke keer al ik probeer m'n template aan te passen krijg ik een foutmelding. -Error 503: Unable to load template file. We're working on this. Please try back later-
Ik probeer het al een week, ja. Er zit een lelijke fout in het script, en ik krijg het er niet uit.Komt er nog wat van of hoe zit het?

 
Het zit de hele dag al in mijn hoofd, dat liedje van de wasmiddel reclame. Elke keer kom ik die joggende kerel tegen op m'n netvlies. Maar als ik de tv aanzet komt die reclame net niet voorbij. Anders overspoelen ze je er mee, maar nu net niet. En ik als audiofiel kan het niet uitstaan. Zoeken dus, met dat liedje in m'n hoofd, In de digitale collectie niet te vinden, door naar het vinyl. Even de naald op de plaat, en jahoor is dit h'm soms? Het lijkt op de 500 Miles van the Proclaimers. Nu maar zappen tot ik 'm tegen kom. Dan weet ik het zeker...........

 
Ieder kind is er wel eens in Artis geweest, nou ik dus niet. Nog nooit. Niet dat het erg is natuurlijk, maar Michiel, Chris en Arend zijn er al wel geweest. En zo gingen wij gisteren met de hele familie naar de dierentuin. En kreeg ik een rondleiding van de kinderen. Ze weten inmiddels precies waar alle dieren zitten. Langs het apenhuis en de roofdieren naar de olifanten, via de tropische kas naar de zeeleeuwen. En we hebben ze gezien hoor, de leeuwenwelpjes. Afgelopen donderdag waren ze voor het eerst te zien voor het publiek. En moeder Ti-Cuna was apetrots, pardon leeuwetrots, op haar kroost. Het zijn twee heerlijke knuffelbeesten. Ze zijn zeker een bezoekje waard.

 

11-09-02

Oordeel niet over uw naaste totdat gij gekomen zijt op zijn plaats.

Versmaad geen mens en acht geen zaak onmogelijk,

want er is geen mens die zijn uur niet heeft,

en er is geen zaak die zijn plaats niet heeft.

 
Nu ik dan toch bezig ben, zal ik de andere katten ook even voorstellen.



Onze elf-jarige poes Lotje. Deze knorrige ouwe tante is expert in het openspringen van deuren, en het negeren van de andere katten in ons huis.










En de drie-jarige Sissi. Een klein poesje, maar groot in het vangen muizen en kikkers. Zusje van Mootjes kat Mitsy.

 
Gezocht : Katja
Gevonden : Thera

 
Hier is ze dan, Pippi, onze nieuwe aanwinst. Even uitrusten op de bank, want van buitenspelen word je moe. Ze vind het gras nog wel een beetje raar, en liep er ook met hele hoge pootjes snel weer uit. De andere katten, Lotje en Sissy beginnen nu ook aan haar te wennen.

 
Vakantie perikelen (4)

De laatste in de reeks. Er was veel bos, erg veel bos.

 
Sinds afgelopen zondag hebben we er aan bewoner bij in huize Harrisson. Opeens was ze er, vrijdag werd het bekend en zondag was ze er al. Een nieuwe huisgenoot die nog even moet wennen aan zijn medebewoners. Die nog niet helemaal weet wat wel en niet mag. Dat je niet op tafel mag springen onder het eten, en dat plantjes in potjes horen en niet op de grond. En als je erg wild op je soortgenoten afrent, dat die daar van schrikken, en je proberen terug te blazen waar je vandaan kwam. Ook het eten is nog even wennen, wij staan ook niet met onze voeten in ons bord. Gordijnen zijn geen lianen.
Je begrijpt het al, we hebben een kat erbij. Acht weken oud, rood van kleur en van het vrouwelijk geslacht. Luisterend naar de naam Pippi.
Net heb ik haar nog even van de schoorsteen geplukt, en vanmiddag uit de keukenla bevrijd. Maar nu, is het rustig, de andere katten zijn buiten, ze heeft de bank voor zich alleen.
En ik, ik kruip er zo lekker even bij.

 
Vakantie perikelen (3)

Wel eens kippen gevoerd, of als zwarte Piet pepernoten gestrooid? Dan kun je je het volgende wel voorstellen. Iedere morgen om een uur of tien trekt er een gegons over de camping.
“Ben je al klaar?” hoor je vragen, en “heb je opa al gezien?” of “ ik had er gisteren veel joh.” Het lijkt wel geheim taal, en alle kinderen weten het al.
Bij het beekje van de camping wordt er verzameld, weer of geen weer. Jongens en meisjes staan klaar met emmertjes en zeefjes. Zelfs in de beek staan er al een paar. “Ja daar komt opa” wordt er geroepen. Opa heeft een rode emmer bij zich, en strooit de inhoud van de emmer uit in de beek.
Als opa klaar is met strooien komt er leven in de brouwerij, alle kinderen lopen in de beek te zoeken en te rapen “Kijk eens een stukje agaat en ook tijgeroog heb ik gevonden.” Iedereen laat zien wat hij of zij heeft gevonden, bergkristal, obsidiaan, rozenkwarts, jaspis en amethist. Want dat is wat opa strooit, iedere morgen om kwart over tien. Zodat er heel de dag in de beek gezocht word naar de mooiste stukjes. En ook wij naar huis gaan met een emmertje vol met stenen, volgens de jongens het mooiste van deze vakantie.

 


Een avontuur op zich, lopend door een oude tunnel.

 
Vakantie perikelen 2.

In Nederland lopen we voor op andere landen. Met allerlei nieuwe technologieën en voorschriften. Als klein landje willen we graag overal de eerste mee zijn. Zoo kan het gebeuren dat als je in het buitenland bent, dingen tegenkomt die hier al hopeloos verouderd zijn. Zoals betalen met contant geld bijvoorbeeld, pinnen en chippen is hier heel normaal.
Boodschappen doen en met plastic betalen is heel vanzelfsprekend.
Zo stonden we in Idar in de supermarkt, karretje vol geladen. In mijn portemonnee, diverse pasjes, de andere portemonnee met contant geld nog in de auto. Komen we bij de kassa, hebben ze geen pin kassa, niet eentje in de hele winkel. Dus snel naar de auto rennen en geld halen. Voel je je dan even voor paal staan.
Nader hand nog eens opgelet, nergens een mogelijkheid om met je pasje te betalen. Niet bij de Neukauff, Lidl, Norma, de camping, Aldi, Spar, de edelstenen winkel, de dierenwinkel, de benzinepomp en het museum, nergens. Alleen bij de bank, die we toen nog niet gevonden hadden.
Voortaan zoeken we eerst even de bank voordat we boodschappen doen. Een pinnend mens is hierbij een gewaarschuwd mens, en pint dus voor twee!

 


De vissers.

 
Vakantie groeten uit Zillertal ontvangen.
22-8 verstuurd, per boot naar Nederland afgedreven.

 
Vakantie perikelen (1)

Als je op vakantie gaat en er gaat ook een hengeltje mee voor de kids, dan moet er ook een dagje gevist worden. Aangezien er op de camping ook een visvijver was, konden we daar niet onderuit. Vis kaart gehaald bij de receptie, kaart kost niets, vissen twee en een halve euro per stuk. Zo togen we in de loop van de ochtend met visgerei en stoeltje naar de waterkant, stiekem verwachtend niets te vangen.
Eerst maar even met de werphengel en brood. Na een half uurtje de andere hengel, want dit is wel erg onhandig als je onder de bomen zit. Een uur verder nog niets gevangen. Tja, zegt Michiel je kan ook vissen met kaas, misschien bijten ze dan. De kaas gehaald uit de tent, en ja hoor, beet! Helaas te vroeg gejuicht, de lijn breekt bij de hengel af en forel gaat er met onze dobber vandoor. Kinderen teleur gesteld, heb je beet, breekt je lijntje.
‘s Middags nieuwe lijn en dobber gekocht, een nieuwe poging. En ja hoor, beet. Vis van de lijn, nieuwe kaas eraan, en weer beet. Twee forellen in tien minuten. “We stoppen nu maar Pap”, zegt Michiel, die de spartelende vissen wel een beetje eng vind. En denkt, dit kost me nu al vijf euro, da’s wel erg snel. “Nou” zeg ik, “die vis betalen wij wel, probeer het even verder op maar een keer” Tien minuten later weer beet. Okee, nu stoppen we. Zo snel is niet leuk meer.
Terug bij de receptie, “Gutenmittag, wir haben drei fischen gefangen. Kijken ze daar toch verbaasd, er was in geen weken meer een vis gevangen. Vragen ze hoe we dat voor elkaar gekregen hebben. Gewoon heel Hollands, met kaas.

 
De vakantie zit er weer op. Vrijdagavond terug gekomen van twee heerlijke weken in het Idarwald. We waren een dagje eerder terug dan oorspronkelijk gepland, vanwege het 10 jarig bestaan van het bedrijf waar ik ook al evenzolang rond loop. Zaterdag om negen uur liep de wekker al weer af om boodschappen voor het weekeind in huis te halen, alles was op toen we thuis kwamen. Om elf uur was ik in Noordwijkerhout om samen met collega’s de laatste dingen te doen voor het 10 jarige feest, en daarbij de officiële opening van het nieuwe tankstation bij ons voor de deur. Het werd dus een latertje. Vanmiddag de zooi opruimen van gister,wat maandag moet er weer normaal gearbeid worden.
Tussendoor ook nog even de vakantiespullen opgeruimd en de was van twee weken gedaan.
Dus nu ben ik het wel even zat. Voetjes op de bank, en weer eens achter de buis vannavond.
Vanaf morgen de diverse vakantie perikelen.

 
Hallo,
We zijn weer thuis!

 
Vandaag beginnen er in het hele huis stapeltjes te ontstaan. Stapeltjes van spullen die mee moeten op vakantie. In de douche, op de slaapkamer, in de keuken, overal zo’n beetje. Kleren, speelgoed, boeken en luchtbedden. Morgen vertrekken we voor twee weken naar het Idarwald, midden in de Hunsrück. Twee weken luieren en lezen en natuurschoon. Twee weken geen internet, telefoon, of andere technologische zaken. Maar wandelen, barbecuen en badminton. Voor de kat en de vissen word gezorgd, en de plantjes krijgen water. Alle dingen zijn geregeld.
Nu nog alles in de auto krijgen.

 
Vakantiegroeten uit Torremolinos ontvangen (37 gr.)

 
Heden morgen om 9:15 uur heeft hij afscheid genomen.
Na lang wikken en wegen was ik vanmorgen zover.
Na 18 jaar trouwe dienst maakte ik er vandaag een einde aan. Een deel van mijzelf, is er niet meer.
Een deel wat ik altijd bij mij hoorde, al meer dan m’n halve leven. Altijd onopvallend aanwezig, maar nu opvallend afwezig.
Mij achterlatend met een vreemd gevoel, een gemis.
Een vreemdeling in de spiegel.
En nu, nu is het anders, kaal en leeg.
Het went, zeggen ze………

Maar de eerste dag zonder snor went echt niet.

De tweede misschien.

 
Het is klaar. Althans gedeeltelijk.
Waar ik het over heb? De nieuwe scoutingkeuken. Vanavond hebben Peter en ik er de laatste hand aan gelegd. Geheel uitgevoerd in scoutproof roest vast staal, dus dat zit wel goed voor de komende 10 jaar. De oude keuken staat op het punt van instorten, en de mieren die dragen hem al bijna naar buiten. Het was dus echt wel tijd voor wat anders. En zo staat na een paar avonden klussen, er een semi-professionele RVS keuken ameublement klaar voor onze scouting kids. Het begin was er al, in de vorm van twee werkbladen met onderframes, maar toen de rest. Hoe gaat het met het gasfornuis en de koelkast, en waar komt de spoelbak? Kunnen we die onderframes niet omdraaien? Na wat meten, zagen, slijpen, lassen en weer slijpen zit het dan toch in elkaar.
Nu het plaatsen nog.

 
Vakantiegroeten ontvangen uit Lemelerveld en Nexon.

 
Ja hoor het is ook bij mij gelukt, Ab in Google.

 
Even wat cijfertjes:

Gisteren waren wij 11 jaar getrouwd.
Vandaag ben ik 34 jaar.
Morgen word ik 35 jaar.
En overmorgen vieren we 2 verjaardagen.

 
Eraf of niet, dat is de vraag?
Dit vraagt wellicht om uitleg, m’n snor er af of niet, dat is de vraag. Van verschillende kanten is er de laatste tijd tegen mij gezegd “ Ab scheer die snor er toch eens af”, en “een snor dat zie je alleen maar bij ouwe lullen.” Maar ik ben er juist zo aan gehecht geraakt. Ik kan mijn gezicht niet eens zonder snor voorstellen, ik heb hem altijd al gehad. En zo kan ik er nog wel een paar verzinnen.
Er is natuurlijk een voor en tegen aan een snor. Voor, het is zo kaal zonder, ik ben er aan gehecht, en ik vind dat het bij me past. En tegen, het staat je niet meer, het prikt, het is weer eens wat anders, en je lijkt jaren jonger. Maar als ik hem er nu af scheer loop ik de rest van de zomer met een verbrande bovenlip, is dat wat dan, afgezien van het blotebillengezicht.
Misschien doe ik het wel in de vakantie. Als het geen gezicht is heeft geen mens het door gehad, en anders kom ik als jaren jonger terug.

 
Het vakantiegevoel zit er al helemaal in. Dit is echt een weekeinde dat je denkt dat je al vakantie hebt. Al vier dagen geen tv gekeken. Gisteravond eerst gebarbecued en nog een poosje wezen skaten. Daarna tot laat in de tuin gezeten met een glas wijn en een brandende vuurkorf. Vanmorgen uitslapen en daarna de hele dag op het strand gezeten, en daar ook gegeten vanavond. Nu nog even douchen, en dan ga ik nog schoon en rozig een biertje drinken in de tuin. Eens kijken of we straks nog vleermuizen zien.
Nog vijf dagen werken maar, en dan echt vakantie.

 
Lijstjes zijn leuk, zeker als ze zo nu en dan bijgewerkt worden.
Check it out, in de log, luister, lees en link hoek.

 
Zo, eerst maar eens een paar mailtjes rond gestuurd. Een waarschuwingsmailtje wel te verstaan. Want ik krijg elke dag wel een stuk of tien mailtjes van onbekenden met het Yaha virus. Nu wordt het bij mij wel geblokt, maar het is behoorlijk irritant. Zeker als het al dagen lang zo gaat.
Tot overmaat van ramp was ik maandag op m’n werk bezig een oude pc weer operationeel te krijgen, voor het een en ander op uit te proberen. Nieuwe Windows en wat andere software, internet en mail account er weer op. Denk ik, ik check het even met mijn eigen mail account, dom dom dom. Want voor dat ik het wist zat dat …. virus daar ook al op. Nog geen anti-virus software geïnstalleerd natuurlijk. Gelukkig was het een stand-alone pc, en niet op het netwerk.
Morgen ochtend vroeg ga ik het anti-virus gebeuren maar even instaleren en updaten. Hopelijk doet de rest het ook, misschien zijn we er dan eindelijk vanaf.

 
Scoutingkamp vakantiegroeten ontvangen uit Assen.

 
Vandaag afgeleverd en dus te bewonderen op de Europeese wegen.

 
Vanmiddag voor het eerst sinds vijf weken weer eens op de skates gestaan. En het viel niet tegen. Geen last van m'n knie meer. Dus dat gaat de goede kant op. Aankomende week ga ik dus zeker weer een avondje skaten. Eerst morgen een setje nieuwe wieltjes kopen want die zijn aan vervanging toe. De lagers schoonmaken en smeren, dan kan ik er de rest van de zomer weer tegenaan.

 
Verlate vakantie groet uit Luxor ontvangen, de afzendster is al weer thuis.

 
Nog 15 nachtjes slapen en dan................................VAKANTIE !!!

 
Heb je ook wel eens last van conflicterende software?

 
Omdat het toch al weer even vakantietijd is, en het altijd leuk is om post te krijgen uit vreemde verre landen, is er vanaf heden een nieuwe hoek.
Namelijk de vakantie hoek. Nu nog leeg maar iedereen die een kaartje of vakantie e-mail stuurt word in de hoek vermeld. Weer een nieuw item. Lijstjes maken is namelijk helemaal top.
Misschien moet ik na de vakantie de zeiklijst ook maar eens terug laten keren. Even ter verduidelijking, de zeiklijst was een programma onderdeel van de Madiwodoshow op ons lokale station Radio Mebora. Eigenlijk was het een wekelijkse top-5 van alles wat het afzeiken waard was.
Nu eerst maar eens de vakantie lijst.

11:23 PM Update: de eerste groet is binnen.

 
Dit weekeinde een bruiloftsfeestje gehad. Geen gewone, maar een 65-jarige bruiloft. Bij de feestvarkens thuis, mijn opa en oma welteverstaan. Lekker buiten in de tuin, en bijna heel de familie was aanwezig. Weer eens neven en nichten, tantes en ooms gesproken die ik anders nooit spreek. Heel gezellig, eigenlijk iets om te blijven doen, ook als opa en oma er niet meer zijn. Of is dit iets raars, vast blijven houden aan oude dingen?
Maar als we het niet doen, zien we elkaar nooit meer. Er is namelijk geen aanleiding voor. En als we het wel zouden doen, hoe gaat dat dan? Komt iedereen? En waar en wanneer? Als ik het mag zeggen, maken we er een nieuw ding van, een soort van jaarlijkse familiedag.
Gelukkig zijn opa en oma er nog steeds en is dit nog niet aan de orde. In december is oma jarig en zien we elkaar weer.

 
'T is stil in huis.
Een leeg mandje.
Twee in plaats van drie bakjes.
Niet meer draaien om wie het eerste eet.
Geen pootjes op m'n toetsenbord.
Het achter elkaar aan rennen is gestopt.
Geen witte haren op m'n kleren.
Zo kort en zo gemist.

 
Vandaag slecht nieuws, onze kat Panda is dood
Hij was al anderhalve dag zoek. De dierenambulance had hem gevonden, overgereden.



Dag lieve Panda.

 
Bijna alles werkt weer, alleen sommige links nog niet.
Morgen weer een dag.

 
Nieuwe template gepost. Even checken of het werkt hoor.

 
Commentaar weer terug, nu de rest nog.
Het kan zijn dat er iets niet werkt. Mail me even als je iets vind.

 
Yesss. Geen errors meer maar wel een erg kale pagina.
En de archieven zijn ook weer terug. Nu maar weer het spul opbouwen. Dat kan wel morgen worden. Pfffttt...........

 
Ik blijf maar Error 104 krijgen. Ga ik maar terug naar basic template.

 
Hmm................ik mis iets. Al m'n archieven zijn pleite.
Eerst maar eens die template omkeren.
Als je nu leest kan het zijn dat er dingen niet werken, sorry.

 
Droog. Geen druppel. Nuchter.
Wijn, bier, whisky, rum, een mixje.
Niets van dit alles. Ik sta al een week droog. Omdat de pillen voor m’n knie niet samen gaan met alcohol. Het gebruik van deze medicijnen in combinatie met alcohol kan ernstige maagbezwaren opleveren, zo staat er in de bijsluiter geschreven. En omdat ik met die knie wel genoeg bezwaard ben, laat ik de fles maar staan. Niet dat het erg is, maar wel ongezellig, zeker in het weekeinde. Niet een biertje drinken met je collega’s op vrijdagmiddag, geen glas whisky op zaterdagavond bij een spannend boek en geen wijntje bij het eten koken op zondag. Ben ik nu een alcoholist vraag ik me zelf af? Is drank belangrijk in mijn leven? Kan ik zonder?
Volgende week als die pillen op zijn, vier ik het met een flesje rode wijn.
Alcoholist………nee. Maar wel een liefhebber!

 
Nog 33 nachtjes.

 
De schoolvakanties zijn begonnen en buiten lijkt het wel herfst. Geen wonder dat mensen steeds verder weg gaan in de zomer, en de het daarbij horende file-leed voor lief nemen. Zelf gaan we dit jaar naar het Idar Wald in Duitsland, een uurtje of vijf rijden, lang genoeg met twee kindertjes aan boord. Als ik nu naar buiten kijk, en het regenachtige weer zie, begin ik echt te verlangen naar vakantie. Alles rustig aan, een beetje rondkijken in de omgeving, genieten van de stilte in het bos, luieren voor de tent met een boekje en een glas wijn, barbequen en als het donker wordt satellieten kijken aan een heldere sterrenhemel. Geen stress, geen computer, geen tv, geen wekker, geen telefoon en zelfs geen stroom. Even terug naar af, opladen om straks weer verder te gaan. Kan bijna niet meer wachten.
Ik ga de dagen alvast aftellen, nog 34 nachtjes slapen en dan gaan we.

 
Vandaag naar de zwarte markt in Beverwijk geweest, wat kruiden in geslagen voor de kreative keuken. Mezelf ook weer eens verbaasd wat er een kitscherige zooi er te koop is. Ongelofelijk zeg. Vanmiddag even de tijd gehad om het net af te struinen. En zo nu twee URL's gevonder die ik even wil pluggen.
Er is namelijk een envelop in omloop in logland, het laatse gevuld door Merel en nu momenteel bij Misdruk. Benieuwd wat er in de volgende envelop zit.
Voor de fans van the X-files is er vanaf afgelopen donderdag bij Yorin te zien de serie The Lone Gunman. Een heuse spin-off dus.
En de rest van de avond zit ik een keertje voor de buis.

 
Solliciteren.

Vorige week even voor half elf ‘s morgens. Heerlijk weer buiten dus de roldeuren staan open, en samen met een collega sta ik lekker in de zon te werken. Opeens komt er een jongen op de fiets aan rijden, gooit z’n fiets tegen de gevel en loopt op ons toe. “Moet ik hier wezen?” vraagt de jongen een beetje nerveus, ik kijk mijn collega verbaast aan. “Ja, voor een sollicitatie gesprek” zegt hij vervolgens, zenuwachtig om zich heen kijkend. “Heb je een afspraak dan?” vraag ik hem. “Ja, om half elf, met ene Ben, euh…. Ben, euh…. dingetje, ik weet niet hoe hij heet” zegt hij. Ik kijk m’n collega nog een keer verbaasd aan. “Een afspraak met Ben dingetje” zeg ik dan “dat zou best kunnen, zo heet mijn baas” zeg ik, en ik wijs hem de weg naar Ben’s kantoor.
“Maar als ik jouw was, zou ik dat maar niet tegen hem zeggen” de jongen kijkt nu verbaast naar ons, “Ja, dat Ben dingetje bedoel ik, als hij dat hoort word je vast niet aangenomen. Dan denkt Ben dat je niet kunt lezen, want zijn naam staat hier met letters van een meter hoog op de gevel.”

Inmiddels werkt hij bij ons.

 
Vanmiddag kreeg ik dit gemaild van een vriend, en wil het jullie niet onthouden.

Na uren en uren surfen, zwoegen, chatten, linken, URL-en, browsen, searchen, rebooten, emailen, attachen, zippen, unzippen, rebooten, inloggen, doorloggen, uitloggen, rebooten, afloggen, sufloggen, ploeteren, rebooten, en het elke keer vastlopen van Windows.
Enfin... de hele rimram, heb ik 't dan toch gevonden.
Dit is absoluut het einde van het internet!

 
Een heerlijk weekeindje Parijs. Maar het had ook anders kunnen lopen, want het had niet veel gescheeld of we hadden de trein gemist. Op het ticket stond namelijk dat we op de Thalys moesten opstappen in Den Haag, en er zat ook een tweede ticket bij waarmee je van elk station in Nederland naar Den Haag kan reizen. Tot zover geen probleem dus. Even bij de NS gekeken hoe laat we moesten vertrekken om op tijd in Den Haag te zijn. Ook geen probleem. Maar toen we in de trein naar Den Haag zaten, en op het ticket van de Thalys
keken, stond daar opstappen in Den Haag Holland Spoor, en wij zaten in de trein naar Den Haag Centraal Station. Tja, daar hadden we eventjes niet op gelet.
De trein naar het verkeerde station! Shit! Wat Nu!
Uitgestapt bij station Laan van Nieuw Oost Indië, -10 minuten nog- en rennen naar een taxi, die daar geen standplaats heeft, maar verstopt zit om de hoek van een of ander ministerie.
Taxi. Net op tijd, -8 minuten nog- graag snel naar Hollands Spoor.
Hmm…… zegt de chauffeur, voor of achteringang? Ze zijn daar aan de weg aan het werk en anders moet ik nogal omrijden. Achteringang graag, we hebben de kaartjes al, – 6 minuten nog- langzaam kruipen we door de ochtendspits. Daar zijn we, achterzijde Hollands Spoor, -4 minuten nog- roltrap naar het perron, en daar komt de Thalys binnen rollen. Pfffffttt……….
Maar daarna was het heeeeeerlijk.

 
Parijs was mooi, het weer was mooi, het eten was lekker, het hotel was goed en de reis snel.
Wat wil je nog meer?



Een nieuwe knie misschien?

 
Grrrrr…………
Ab heeft het weer voor elkaar hoor. Net nu we een weekeindje naar Parijs gaan begeeft m’n meniscus het. Het lijkt wel of er een komeet ingeslagen is in mijn knie, zo dik en rood dat hij is. En het is niet de eerste keer dat dit gebeurt net voor de vakantie. Een jaar of vijf geleden moest ik er ook al aan geloven, op zaterdag was ik op m’n werk snel nog wat afmaken voordat ik ‘s maandag op vakantie zou gaan. Even een rare beweging en hij krakte zo in stukken. Toch op vakantie geweest natuurlijk, daarna naar de dokter die zei dat er ook wel kans was dat het zou genezen, hij was niet zo’n voorstander van opereren. Uiteindelijk in januari wel geopereerd dus.
En nu ben ik weer net zo ver als toen. Gelukkig gaan we met de Thalys en barst het in Parijs van de metro’s, maar daar wordt het niet minder van natuurlijk. Lopen gaat wel, maar draaien of een rare stap maken dat wordt direct afgestraft. Volgende week de dokter even bellen, misschien is er aan het eind van de zomer nog een gaatje in het operatieschema. Voorlopig klem ik m’n kaken nog wel even op elkaar.
Maandag is Ab er weer.

 
Wat een heerlijke zonnige dag was het gisteren, we zijn bijna de gehele dag buiten geweest. 's Morgens een bakkie koffie gedronken in de tuin, 's middags een kinderverjaardag, buiten, nog even een uurtje skeeleren, ook buiten, daarna thuis barbequen, ook buiten natuurlijk. Om 's avonds onder de douche te zien dat ik toch wel wat verbrand was, gezicht, armen en benen, maar ook boven op m'n hoofd. Voor de spiegel was het goed te zien, maar het voelde nog veel erger, bij de meeste gezichts-uitdrukkingen voel je vel trekken, om van je haren kammen maar te zwijgen. Of probeer de gel maar goed door je haar te verdelen.
Ja, ik was er zelf wel wat verbaasd over, dit was me nog niet eerder overkomen. O.k. ik had me kunnen insmeren met zonnebrandolie, maar probeer dat maar eens op je hoofd. Ik zie mezelf al staan met die fles boven m'n hoofd en een kop die zo vet is dat iedereen denkt dat ik in de snackbar achter de frituur sta. En ga je daarna lekker op je badhanddoek op het strand liggen, dan kom je thuis met het halve strand op je hoofd geplakt. Maar ik denk dat ik dat ik er binnenkort toch aan moet beginnen, het zit waarschijnlijk in de familie denk ik, want van m'n moeders kant zijn ze vroeg grijs - net als Ab trouwens - maar ook vroeg kaal !!

 
Als je net zoals Ab aan het einde van de middag thuis komt, en er dan twee ziek te bed liggen, dan verloopt de avond geheel anders dan dat je dat had gepland. Ik dacht lekker even deze logpagina bij te schaven maar het werd een hele lijst van andere zaken. Om te beginnen eten koken voor de niet zieken en een schaaltje vla voor de zieken, tafel dekken, eten, tafel afruimen en de vaatwasser inruimen. Daarna het speelgoed van de kinderen een beetje aan de kant schuiven en de eerste naar z'n bed werken, voorlezen en een beginnetje maken met stofzuigen. De schoolboeken van junior verkopen want die is geslaagd en gelijk op vakantie gegaan, de tweede naar bed, het laatste stukje stofzuigen en mijn eigen zooi van het gasfornuis schrappen.
Tot slot nog een was in de wasmachine en in de droger, de kattebak verschonen, de vuilniszak naar de container, douchen en dan nog een logje maken....................
En terwijl ik dit schrijf sta ik weer met beide benen op de grond, want ik realiseer me nu dat heel veel van deze dingen erg vanzelfsprekend in een huishouden zijn, maar niet door Ab worden gedaan................

 
Zo, die zit.
Even de layout een beetje aangepast.Wel een geknoei maar dankzij de hulp van junior, jeweetwel van www.junior.vergeetalles.nl komt het allemaal goed.

 
Morgen –
nieuwe morgen, nieuwe dag.

Morgen –
nieuwe dag, oude zorgen.

Morgen –
oude zorgen, nieuwe lach.

Morgen –
kan niet wachten, op de nieuwe dag!

 
Klein dierenleed.
Hier bij ons in huis leven behalve mensen ook drie katten, te weten Lotje , Sissi en Panda. Nu zijn katten roofdieren en als gevolg van hun moeilijk te onderdrukken instincten komen ze nog wel eens met een verrassing voor het baasje thuis. Zo een keer of wat per week komt er wel een kat aanlopen met een zojuist verschalkte prooi. De meest uiteenlopende beesten hebben we zoal gezien, vogels, muizen, kikkers, padden en zelfs een kleine steur lag er op het terras. Maar toen we deze week thuis kwamen, kwam de jongste van de drie heel trots met een zojuist gevangen jonge merel. Nu kan ik best tegen een dood beest wat door de hele tuin heen gesleept wordt, alleen de merel was verre van dood, springlevend zelfs. En het arme dier schreeuwde samen met z'n merel vader en moeder de hele buurt bij elkaar.
Dus wij met vereende krachten de kat gevangen en de vogel uit zijn klemmende kaken bevrijd. Het dier zag er redelijk onbeschadigd uit, en piepte dat het een lieve lust was.Voorzichtig zette ik het dier op het garagedak van de buren waar de katten niet bij kunnen, en liep vervolgens naar boven om uit het dakraam te kijken of het arme diertje weer door zijn ouders terug gevonden was. En terwijl ik het raam opende zag ik nog net hoe mijn ternauwernood geredde vogeljong opgepikt werd door een grote ekster, die op zijn beurt het vogeltje meenam naar een hoge boom om het daar samen met zijn jongen te verorberen.
En Panda?...............................die mag van mij z'n volgende vogel zelf opeten.

 
Als roker heb je de waarschuwingen op sigaretten en shag vast niet over het hoofd gezien. Zou de overheid soms denken dat de Nederlandse roker achterlijk is? Dat een roker niet weet dat roken ongezond is voor jezelf en je omgeving? Dat een roker niet weet dat roken allerlei enge ziektes kan veroorzaken? Waarschijnlijk denkt de minister van volksgezondheid dat wel. Maar is dit soms het begin van en nieuwe overheidscampagne om al haar onderdannen te waarschuwen voor de mogelijke gevaren van van alles en nog wat?
Wat te denken van een stikker bij de benzine pomp, het gebruiken van benzine is schadelijk voor mens en milieu. En nog gekker, een stikker op de binnenzijde van Uw voordeur, die waarschuwd dat U bij regen nat wordt. Of naast de knop van het gasfornuis, pas op hete pannen.
Ab denkt dat dit het begin van een lange reeks waarschuwingen is die door de overheid verplicht aangebracht dient te worden bij alles wat er dan maar schadelijk is. Moet een mens dan overal voor gewaarschuwd worden? Mag je dan zelf niets meer doen zonder de gevolgen ervan te kennen? Dat die zelfde roker, automobilist of energiebedrijf een enorme bron van inkomsten is voor die zelfde overheid is, is waarschijnlijk alleen bij de minister van financieen bekent.
Maar tot dat er verandering in het beleid van de minister komt, of iedereen stopt met roken is er de mogelijkheid om je pakje zelf te voorzien van jouw eigen persoonlijke waarschuwing. Alles is mogelijk bij www.flashpro.nl/waarschuwing

 
Vandaag gelezen op het internet, onderzoek in Amerika toont het verband aan tussen het dragen van pierings en tattoages en criminele aktiviteiten.
Mensen met deze lichaamsversieringen zouden meer aanleg voor criminaal gedrag hebben of zelfs meer criminele aktiviteiten ontplooien als leeftijdsgenoten.
Alleen is dit onderzoek gedaan bij een zeer beperkte groep, namelijk ontspoorde kinderen van beroepsmilitairen, die dan ook nog eens psychische problemen hebben.
Ja met zulk onderzoek kun je wel alles met elkaar in verband brengen.

 
Ja die link werkt niet helemaal, dan nog een keertje.
Kijken wat er nu gebeurt.

 
Toch maar weer even een nieuwe layout.
Van middag even bij Patrick geweest en daar even wat afgekeken.

 
Ja, even weer wat anders geprobeerd. Het werk toch nog niet zoals ik wil.
Want waar laat ik mijn e-mailadres ??

 
Geprobeerd het een en ander te wijziggen, maar dat valt niet mee.Toch maar even
een nieuwe layout geprobeerd en morgen even een boekje halen over het hoe en wat met HTML.
Hopelijk komt er dan meer uit de pen......... -oeps-.......... toetsenbord bedoel ik.

 
Ja het eerste log, en toen................................
Wil eigenlijk al maanden zoiets doen dus nu is het zover.Nu maar eens zien hoe dit verder gaat
en wat de uiteindelijke vormgeving wordt. Wordt vervolgd dus......................